Kolejnymi korzyściami wynikającymi z wyboru jako formy działalności gospodarczej, spółki komandytowej, to możliwość rozliczenia straty już w danym roku podatkowym. W przypadku innych rodzajów spółek, trzeba z tym poczekać do lat następnych. Niewątpliwą korzyścią, jest również w przypadku prowadzenia spółki komandytowej, jest zmniejszona odpowiedzialność wobec wierzycieli. Tylko komplementariusz odpowiada za długi spółki całym swoim majątkiem, jednak gdy staje się nim ta sama osoba, ale już jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, ryzyko to maleje. Komandytariusze z kolei odpowiadają za zobowiązania, jedynie do wysokości wkładu jaki zadeklarowali przy podpisywaniu umowy spółki. Wkład ten może być symboliczny.Bezpieczeństwo wszystkich wspólników, oraz korzystne opodatkowanie tylko jeden raz stawką 19 procentowego podatku PIT, jest niewątpliwie korzystnym rozwiązaniem. Dlatego z roku na rok przybywa mu zwolenników. W 2006 roku takich spółek było już prawie 1300, podczas gdy pięć lat wcześniej tylko około 130.

Wadą prowadzenia spółki komandytowej, szczególnie w małej skali, jest konieczność rozliczania się z fiskusem na podstawie pełnej księgowości, czyli tzw. ksiąg handlowych. Co za tym idzie, z działalności takiej spółki musi być robiony raport finansowy. Prowadząc pełną księgowość, należy pamiętać o sporządzaniu okresowych remanentów, w których dokładnie liczy się i wycenia aktywa i pasywa firmy. W księgach handlowych muszą znaleźć się wszystkie zdarzenia finansowe firmy, czyli zobowiązania zarówno po stronie spółki, jak i jej wierzycieli. Spis ten tworzony jest chronologicznie.W skład tzw. pełnej księgowości, wchodzą: prowadzenie dziennika, w którym zapisuje się wszystkie transakcje finansowe, konta księgi głównej – wpisuje się tam salda wszystkich aktywów i pasywów, oraz kolejne transakcje, uprzednio zapisane w dzienniku , konta ksiąg pomocniczych, zestawienie obrotów i sald zarówno z księgi głównej, jaki ksiąg pomocniczych, oraz wykaz aktywów i pasywów spółki.

W spółce komandytowej to komplementariusze mają większe prawa i obowiązki. Są one regulowane ustawą o spółce komandytowej jednak mogą być modyfikowane odpowiednimi zapisami w umowie spółki. Podobnie jest w zakresie udziału w zyskach i stratach uczestników spółki. Jeśli umowa nie stanowi inaczej, każdy ze wspólników ma prawo do udziału zarówno w zyskach, jak i w stratach w równym stopniu. Nie ma tu znaczenia wysokość wkładu wniesionego przy zakładaniu spółki. Umowa spółki może określać jedynie stopień w jakim wspólnicy uczestniczą w zyskach, wówczas przyjmuje się, że w identycznym stopniu ponoszą oni straty spółki. W umowie może być również zapisany zarówno udział w zyskach i oddzielnie udział w stratach, wówczas to ten podział obowiązuje, przy rzeczywistym dzieleniu zobowiązań i dywidendy. Istnieje również możliwość, aby jeden lub kilku wspólników było zwolnionych z ponoszenia strat przedsiębiorstwa. Zabroniony jest z kolei zapis zwalniający wspólników z udziału w zyskach. W przepisach o spółce komandytowej rozdzielona została rola komandytariuszy oraz komplementariuszy. Komandytariusz ponosi mniejsze ryzyko związane z założeniem takiej spółki, ma on również mniejsze prawa oraz mniejsze obowiązki. Wszystkie te kwestie rozstrzyga Kodeks Spółek Handlowych oraz ewentualna umowa pomiędzy uczestnikami spółki.Podobnie jest z udziałem w zyskach i stratach przedsiębiorstwa. Komandytariusz uczestniczy w stratach spółki do wysokości wkładu, jaki zadeklarował podczas podpisywania umowy. Jeśli chodzi o zyski, to odbiera je na podstawie rzeczywistego wkładu, jaki wniósł do spółki, proporcjonalnie do tego wkładu – o ile nie zostało to zapisane inaczej w umowie pomiędzy wspólnikami. Kodeks Spółek Handlowych rozwiązuje sporne kwestie co do podziału zysków, jeśli są nieścisłości lub trudności w oszacowaniu wkładu poniesionego przez komandytariusza, wówczas należy mu się proporcjonalny udział w zyskach. Podobnie jak w przypadku komplementariuszy, komandytariusza nie wolno pozbawić udziału w zyskach umową. Podobnie jak inne rodzaje spółek, tak spółkę komandytową można rozwiązać. Ponieważ w Kodeksie Spółek Handlowych nie ma specjalnych przepisów na temat tego, jak powinno odbywać się to w tego rodzaju spółce, należy stosować przepisy dla spółek jawnych. Jest to artykuł 103 KSH. W przypadku śmierci komandytariusza, nie dochodzi do automatycznego rozwiązania spółki. W takim przypadku, jego spadkobiercy muszą wyznaczyć jedną osobę do prowadzenia spraw i reprezentowania ich zamiast komandytariusza. Może nim zostać również jeden ze spadkobierców, o ile pozostali wspólnicy wyrażą na to zgodę. Może również zaistnieć sytuacja potrzeby podziału udziałów w spółce pomiędzy spadkobierców, wówczas akt taki powinien być sporządzony w obecności notariusza. Musi on zostać zarejestrowany w Krajowym Rejestrze Sądowym. Dodatkowo musi zostać zawarta umowa pomiędzy spadkobiercami komandytariusza i wspólnikami, o sposobie podziału praw do spadku (musi zostać zawarta za zgodą wszystkich uczestników spółki komandytowej).

Spadkobiercy zmarłego komandytariusza mogą wyznaczyć, za zgodą innych uczestników spółki, jego następcę lub następców. Wówczas musi zostać wpłacona suma komandytowa, oddzielnie dla każdego nowego komandytariusza. Fakt ten musi zostać zgłoszony do Krajowego Rejestru Sądowego.W przypadku, gdy umrze lub ze spółki wystąpi komplementariusz, spółka nie może istnieć nadal. Jej trwanie w takich przypadkach zapewnia odpowiedni zapis w umowie spółki. Wówczas uchwałą pozostałych członków spółki, jej trwanie zostaje przedłużone. Procedura ta musi zostać podjęta niezwłocznie po zaistnieniu faktu śmierci lub wystąpienia komplementariusza. Jeśli tak się nie stanie, jego spadkobiercy, wierzyciele etc., mają prawo zażądać od pozostałych uczestników, przeprowadzenia likwidacji spółki komandytowej. Uchwała o dalszym trwaniu spółki będzie bezzasadna, gdy umowa spółki nie przewiduje dalszego jej trwania w takich przypadkach.Zawsze, bez względu na zapisy umowy, w spółce komandytowej musi zostać przynajmniej jeden komandytariusz i jeden komplementariusz. Spółka komandytowa z roku na rok, staje się coraz popularniejszą formą prowadzenia działalności gospodarczej. Dzieje się tak szczególnie ze względu na preferencyjną możliwość wybrania liniowego 19-procentowego podatku.Najkorzystniejszą formą prowadzenia takiej działalności jest na przykład, gdy komandytariuszem będzie osoba fizyczna a komplementariuszem, założona przez tą samą osobę fizyczną, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Wówczas jako komandytariusz, osoba ta wnosi do spółki niską sumę komandytową, odpowiadać będzie majątkiem spółki z o.o. oraz niewielką sumą komandytową. Oczywiście majątek spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, również może być niski. Jednocześnie taka osoba płaci jedynie 19 procentowy podatek dochodowy, a nie tak jak uczestnicy innych rodzajów spółek – 19 procentowy podatek CIT, oraz 19 procentowy podatek od dywidendy, czyli zysków spółki. Dla kogo taka forma spółki będzie najkorzystniejsza? Przede wszystkim, dla osób wykonujących wolne zawody: lekarzy, architektów, weterynarzy, dziennikarzy.