W spółce komandytowej to komplementariusze mają większe prawa i obowiązki. Są one regulowane ustawą o spółce komandytowej jednak mogą być modyfikowane odpowiednimi zapisami w umowie spółki. Podobnie jest w zakresie udziału w zyskach i stratach uczestników spółki. Jeśli umowa nie stanowi inaczej, każdy ze wspólników ma prawo do udziału zarówno w zyskach, jak i w stratach w równym stopniu. Nie ma tu znaczenia wysokość wkładu wniesionego przy zakładaniu spółki. Umowa spółki może określać jedynie stopień w jakim wspólnicy uczestniczą w zyskach, wówczas przyjmuje się, że w identycznym stopniu ponoszą oni straty spółki. W umowie może być również zapisany zarówno udział w zyskach i oddzielnie udział w stratach, wówczas to ten podział obowiązuje, przy rzeczywistym dzieleniu zobowiązań i dywidendy. Istnieje również możliwość, aby jeden lub kilku wspólników było zwolnionych z ponoszenia strat przedsiębiorstwa. Zabroniony jest z kolei zapis zwalniający wspólników z udziału w zyskach. W przepisach o spółce komandytowej rozdzielona została rola komandytariuszy oraz komplementariuszy. Komandytariusz ponosi mniejsze ryzyko związane z założeniem takiej spółki, ma on również mniejsze prawa oraz mniejsze obowiązki. Wszystkie te kwestie rozstrzyga Kodeks Spółek Handlowych oraz ewentualna umowa pomiędzy uczestnikami spółki.Podobnie jest z udziałem w zyskach i stratach przedsiębiorstwa. Komandytariusz uczestniczy w stratach spółki do wysokości wkładu, jaki zadeklarował podczas podpisywania umowy. Jeśli chodzi o zyski, to odbiera je na podstawie rzeczywistego wkładu, jaki wniósł do spółki, proporcjonalnie do tego wkładu – o ile nie zostało to zapisane inaczej w umowie pomiędzy wspólnikami. Kodeks Spółek Handlowych rozwiązuje sporne kwestie co do podziału zysków, jeśli są nieścisłości lub trudności w oszacowaniu wkładu poniesionego przez komandytariusza, wówczas należy mu się proporcjonalny udział w zyskach. Podobnie jak w przypadku komplementariuszy, komandytariusza nie wolno pozbawić udziału w zyskach umową. Podobnie jak inne rodzaje spółek, tak spółkę komandytową można rozwiązać. Ponieważ w Kodeksie Spółek Handlowych nie ma specjalnych przepisów na temat tego, jak powinno odbywać się to w tego rodzaju spółce, należy stosować przepisy dla spółek jawnych. Jest to artykuł 103 KSH. W przypadku śmierci komandytariusza, nie dochodzi do automatycznego rozwiązania spółki. W takim przypadku, jego spadkobiercy muszą wyznaczyć jedną osobę do prowadzenia spraw i reprezentowania ich zamiast komandytariusza. Może nim zostać również jeden ze spadkobierców, o ile pozostali wspólnicy wyrażą na to zgodę. Może również zaistnieć sytuacja potrzeby podziału udziałów w spółce pomiędzy spadkobierców, wówczas akt taki powinien być sporządzony w obecności notariusza. Musi on zostać zarejestrowany w Krajowym Rejestrze Sądowym. Dodatkowo musi zostać zawarta umowa pomiędzy spadkobiercami komandytariusza i wspólnikami, o sposobie podziału praw do spadku (musi zostać zawarta za zgodą wszystkich uczestników spółki komandytowej).

Spadkobiercy zmarłego komandytariusza mogą wyznaczyć, za zgodą innych uczestników spółki, jego następcę lub następców. Wówczas musi zostać wpłacona suma komandytowa, oddzielnie dla każdego nowego komandytariusza. Fakt ten musi zostać zgłoszony do Krajowego Rejestru Sądowego.W przypadku, gdy umrze lub ze spółki wystąpi komplementariusz, spółka nie może istnieć nadal. Jej trwanie w takich przypadkach zapewnia odpowiedni zapis w umowie spółki. Wówczas uchwałą pozostałych członków spółki, jej trwanie zostaje przedłużone. Procedura ta musi zostać podjęta niezwłocznie po zaistnieniu faktu śmierci lub wystąpienia komplementariusza. Jeśli tak się nie stanie, jego spadkobiercy, wierzyciele etc., mają prawo zażądać od pozostałych uczestników, przeprowadzenia likwidacji spółki komandytowej. Uchwała o dalszym trwaniu spółki będzie bezzasadna, gdy umowa spółki nie przewiduje dalszego jej trwania w takich przypadkach.Zawsze, bez względu na zapisy umowy, w spółce komandytowej musi zostać przynajmniej jeden komandytariusz i jeden komplementariusz. Spółka komandytowa z roku na rok, staje się coraz popularniejszą formą prowadzenia działalności gospodarczej. Dzieje się tak szczególnie ze względu na preferencyjną możliwość wybrania liniowego 19-procentowego podatku.Najkorzystniejszą formą prowadzenia takiej działalności jest na przykład, gdy komandytariuszem będzie osoba fizyczna a komplementariuszem, założona przez tą samą osobę fizyczną, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Wówczas jako komandytariusz, osoba ta wnosi do spółki niską sumę komandytową, odpowiadać będzie majątkiem spółki z o.o. oraz niewielką sumą komandytową. Oczywiście majątek spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, również może być niski. Jednocześnie taka osoba płaci jedynie 19 procentowy podatek dochodowy, a nie tak jak uczestnicy innych rodzajów spółek – 19 procentowy podatek CIT, oraz 19 procentowy podatek od dywidendy, czyli zysków spółki. Dla kogo taka forma spółki będzie najkorzystniejsza? Przede wszystkim, dla osób wykonujących wolne zawody: lekarzy, architektów, weterynarzy, dziennikarzy.

W obecnych czasach, mimo kryzysu finansowego na świecie, młodzi ludzie – zwłaszcza w Polsce – zakładają własne przedsiębiorstwa. Mało tego odnoszą sukcesy w tym zakresie, są lepsi od zagranicznych konkurentów. Wykazują charakter, uparcie dążą do celu a przy tym są mili i sympatyczni. Dlaczego młodym inwestorom się udaje? Jak oni to robią? Tajemnica tak naprawdę tkwi w… biznes planie. Dobry biznes plan to klucz do sukcesu. Sporządza się go jeszcze przed zarejestrowaniem działalności gospodarczej. Dzięki planowi budowy firmy możemy na przykład pozyskać tak zwanych „aniołów biznesu”, czyli inwestorów, którzy pomogą pod względem finansowym rozwinąć przedsiębiorstwo. Poza tym dzięki takim planom, jeżeli są one dobrze wykonane, możemy otrzymać dofinansowanie z budżetu państwa czy z Unii Europejskiej. Jak widać zalet jest dużo. Ale co trzeba zawrzeć w takim dokumencie? Najpierw sporządzamy charakterystykę ogólną przedsiębiorstwa. Podczas pisania takiej charakterystyki należy uwzględnić podstawowe cele działalności, nazwę firmy, formę prawną, właścicieli firmy, przedmiot działalności, lokalizację i siedzibę oraz obszar działania firmy. Następnie należy określić nazwy produktów i usług, napisać króciutko o nich oraz podać mniej więcej ceny, które będziemy oczekiwali w zamian za wykonaną pracę. Kolejnym krokiem powinna być analiza rynku oraz plan marketingowy. W tym punkcie należy bardzo dokładnie rozeznać się, jaka jest konkurencja, do kogo kierujemy nasze usługi, (komu chcemy sprzedać towar), należy przemyśleć także dystrybucję i promocję firmy. Potem należy zastanowić się nad strukturą organizacyjną, czyli nad zarządem firmy, planem zatrudnienia. Następnym punktem w biznes planie jest Plan działalności operacyjnej. Tutaj powinny się znaleźć dokładne informacje na temat nakładów inwestycyjnych, źródeł finansowania, planu produkcji i zaopatrzenia w materiały i surowce. Ostatnim krokiem jest sporządzenie planu finansowego działalności gospodarczej. Określamy, a raczej wyliczamy tutaj planowane przychody, obliczamy wysokość kosztów, planowany zysk. Na końcu robimy analizę SWOT, czyli wypisujemy mocne oraz słabe strony przedsiębiorstwa. Określamy także zagrożenia oraz szanse powodzenia na rynku.

Istną potęgą polskiej gospodarki są małe oraz średnie przedsiębiorstwa. Od kilku lat prym w zakładaniu podobnych firm wiodą młodzi ludzie. Takie osoby posiadają charakter, są zdecydowani i uparcie dążą do celu. W Polsce specjalistów z różnych dziedzin tak naprawdę nam nie brakuje. Nowe kierunki na uczelniach, coraz bardziej wykształcone społeczeństwo jak najbardziej owocuje. Nieco starsi stoją z boku i zazdroszczą młodym koleżankom i kolegom. Dla nich przeszkodą jest zbyt duża biurokracja. W rękach marszałka była ustawa o znacznym ułatwieniu założenia przedsiębiorstwa, ale jak to w Polsce bywa, nie została ona wcielona w życie z takimi reformami, jakie zakładała na początku. Mimo to, aby założyć własne przedsiębiorstwo należy najpierw złożyć w urzędzie gminy lub w sądzie rejonowym wniosek o zarejestrowanie działalności gospodarczej. Kolejnym krokiem powinno być uzyskanie w urzędzie statystycznym numeru REGON. Potem powinno odwiedzić się ten najbardziej znany urząd – Urząd Skarbowy – i uzyskać numer NIP. Następnie trzeba zgłosić się jako płatnik ZUS. Po tych podstawowych krokach zostaje tylko założenie rachunku w dowolnym banku, zgłoszenie się w odpowiedniej inspekcji oraz wyrobienie firmowej pieczątki. Aby zaistnieć na rynku trzeba koniecznie zadbać reklamę przedsiębiorstwa. Definicja reklamy mówi, że jest to przekaz informacji połączony z komunikatem perswazyjnym. Reklama w większym czy mniejszym stopniu oddziałuje na człowieka, i czasem nieświadomie ludzie się nią kierują. Dobra reklama przyciąga uwagę nabywcy, wzbudza w nim chęć zakupu oraz wskazuje sposoby nabycia towaru. Oczywiście w dzisiejszych czasach mamy bardzo dużo możliwości. Reklamę można umieścić w mediach, jednakże równa się to z niemałym wydatkiem. Dla początkujących jest to niezbyt dobra forma reklamy. Można wydrukować specjalne publikacje – foldery, ulotki, które dobrze spełniają swą funkcję. Prócz tego można zastosować merchandising, sponsoring czy reklamę mobilną. Niemniej jednak warto zaangażować trochę pieniędzy w rozgłos, ponieważ z pewnością konkurencja zacznie się niepokoić, a nowa firma zaistnieje na rynku oraz stanie się popularna wśród ludzi.

Od paru lat w Polsce możemy zauważyć prężny rozwój biznesu. To właśnie dzięki małym oraz średnim przedsiębiorstwom zawdzięczamy dobrą kondycję gospodarki, nawet w czasach kryzysu finansowego o charakterze globalnym. Inicjatorami ciekawych pomysłów na własną firmę są oczywiście ludzie młodzi. Charakteryzują się odwagą, kreatywnością itp. Są to cechy niezbędne dla dobrego inwestora. Dzięki młodej, ale zdolnej, kadrze na rynku mamy sporą konkurencję, – co przekłada się bezpośrednio na ceny dóbr i usług, na czym korzystają klienci. Ponadto wzrasta jakość wykonywanych usług czy produkowanych dóbr materialnych. To jest właśnie przyczyna względnego dobrego stanu polskiej gospodarki. Młodzi ludzie łatwo nie rezygnują, a poprzez dobrą jakość oraz niską cenę podbijają zagraniczne rynki. Co trzeba zrobić, żeby być „młodym, pięknym i bogatym”? Najważniejszy jest pomysł. W dzisiejszych czasach trudno jest znaleźć niszę na rynku, ale dobry pomysł, na przykład na nowy wystrój restauracji, z pewnością zostanie pozytywnie przyjęty wśród klientów. Drugim krokiem jest jaka taka znajomość ekonomii. Otwierając własną działalność gospodarczą należy zapoznać się z podatkami, ubezpieczeniami itp. Na pierwszy rzut oka wszystko wydaje się być dziecinie proste, jednakże zawsze warto dokładnie przewertować podstawy… Następnie nasuwa się pytanie skąd pozyskać jakieś dofinansowanie? Sposobów jest kilka. Najłatwiejszy, ale wcale nie śmieszny, bowiem często tak jest, to pożyczka u rodziców, krewnych czy znajomych. Gdy potrzebujemy większego nakładu finansowego możemy postarać się o dotację z Unii Europejskiej. Tutaj musimy liczyć się z dokładnym przedstawieniem biznes planu, spełnieniem warunków stawianych przez UE, częstymi kontrolami, co dzieje się z pieniędzmi itp., Gdy i to nie wypali możemy szukać pomocy u państwa, – ale to dofinansowuje tylko nieliczne rodzaje działalności gospodarczej. Dobrym sposobem pozyskania kapitału jest kredyt, ale tutaj także musimy przedstawić szczegółowy biznes plan. Nie zapominajmy także o tym, że w obecnych czasach coraz trudniej o duży kredyt. Dlatego też młodym przedsiębiorcom zaleca się zakładanie firm o małym kapitale początkowym. To dobrze, że młodzi ludzie chcą być przedsiębiorczy i uniezależnieni. W nich jest siła narodu!