W dzisiejszych czasach ludziom żyje się coraz lepiej. Czy aby na pewno? Wraz ze wzrostem komfortu życia Polaków wzrastają podatki. Najpierw jednak warto zdefiniować sam termin podatek. Jest to przymusowe, bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz państwa. Wyróżniamy kilka rodzajów podatku: bezpośrednie (dochodowe oraz majątkowe) i pośrednie (akcyza, VAT). Ogromne sumy pieniężnie są przekazywane do budżetu Państwa, zwłaszcza, że z roku na rok przybywa małych i średnich firm. Niestety tak zwana dziura budżetowa stale się powiększa, a dług państwowy nie jest regularnie spłacany. Jak pieniądze podatników są wykorzystywane? Zapewne wiele osób składając swoje deklaracje podatkowe zadaje sobie to pytanie. Instytucje pobierające od nas podatki zapewniają, że tak jest. W większości one przeznaczane na wypłacanie emerytur, pomoc socjalną, utrzymanie sił zbrojnych. Czy rzeczywiście tak jest? Obowiązek płacenia podatków narzuca nam Konstytucja, a wszelkie uchylanie się od ich płacenia grozi wyciągnięciem konsekwencji prawnych. Podatki odprowadzamy niemal ze wszystkiego, m.in. odliczane są od naszych pensji, wliczane w cenę kupowanych przez nas produktów czy usług. Różnią się one jedynie wysokością. I niemal z każdym rokiem ich wysokość rośnie. W roku 2010 wzrośnie podatek od produktów akcyzowych np. papierosów.. Przez podwyższenie podatków wzrosną również ceny użytkowania nieruchomości czy opłata klimatyczna. Rząd konieczność podniesienia podatków tłumaczy dziurą budżetową – tegoroczny deficyt wynosi aż 52,2 miliarda złotych. Jednakże czy aby na pewno nasze pieniądze idą na „szczytne cele państwowe”? Wspomnijmy, że pensja posła ze wszystkimi ulgami i dodatkami to około 12 tys. zł. Dodatki dla posłów pracujących w komisjach wynoszą 15–20 procent ich pensji, a jeśli poseł przegra następne wybory, wypłaca mu się odprawę w wysokości 29 tys. zł. Oprócz tego wliczmy finanse na prowadzenie biura poselskiego, noclegi czy podróże posła. Czy ministrowie i posłowie chcący obniżyć deficyt nie powinni zacząć od obniżenia swoich pensji?

W obecnych czasach Polacy mogą żyć w wolnym państwie. Mają własną religię, tradycje i obyczaje i nikt nie zagraża suwerenności państwa. Jednakże jeszcze dwadzieścia lat temu było inaczej. Bowiem aż do 1989 roku była tak zwana gospodarka socjalistyczna. Był to taki model gospodarki, który polegał na centralnym planowaniu, czyli dominacji władz w własności dóbr. Jak dobrze pamiętamy jednym ze skutków takiego modelu był stały niedobór towarów, reglamentacja (rozdział towarów na kartki), ukryte bezrobocie oraz wysoka inflacja. W tym okresie państwo chciało przejąć całkowitą kontrolę nad ludźmi, dlatego też likwidowano indywidualne gospodarstwa oraz organizowano formy zbiorowego gospodarowania. Taki proces nazywany jest kolektywizacją. Nacjonalizacja polegała na przejęciu przez państwo praw własności ziemi i kapitału na podstawie aktu prawnego. Po obradach Okrągłego Stołu, czyli po 1989 roku, wszystko zaczęło się zmieniać. Wprowadzono model gospodarki rynkowej, czyli takiej, która charakteryzuje się dominacją własności prywatnej, konkurencyjnością rynku oraz swobodą prowadzenia działalności gospodarczej. Oczywiście wraz z tą reformą wprowadzono wiele innych. Jedną z ważniejszych była reforma systemu bankowego w Polsce. Narodowy Bank Polski został uniezależniony. Rynek wewnętrzny został otwarty dla innych banków zagranicznych, natomiast bańki państwowe zostały sprywatyzowane. Jednocześnie z pojawieniem się nowego modelu gospodarki krajowej, weszły w życie również nowe mierniki gospodarcze. Popyt, czyli zapotrzebowanie na towary i usługi na danym rynku, w danym czasie, o określonej cenie, oraz podaż, czyli ilość towarów i usług oferowana do sprzedaży. Są to najbardziej znane terminy. Innymi miernikami gospodarczymi s a również Produkt Krajowy Brutto, Produkt Narodowy Brutto, Stopa bezrobocia czy Siła nabywcza pieniądza. Dzięki wyżej wymienionym miernikom możemy określić stan danej gospodarki. Ponadto rząd na takiej podstawie może wywnioskować co trzeba poprawić, jaki dział gospodarki potrzebuje interwencji. Jednym słowem dzięki temu gospodarka może funkcjonować prawidłowo.

W dwudziestym pierwszym wieku mamy do czynienia z poważnym kryzysem finansowym na świecie. Przyczyn takiego stanu rzeczy jest bardzo wiele, jednakże jednym z głównych jest życie ludzi na kredyt. Zbyt duża liczba złych kredytów, które potem nie zostały spłacone doprowadziły do upadku wielu banków. W Polsce najważniejszą instytucją bankową jest Narodowy Bank Polski. Jest to bank, który dba o stabilność wartości pieniądza, emituje go oraz dba o odpowiedni procent inflacji. Jak widzimy jego kompetencje są zgoła inne niż znanych nam banków komercyjnych, których zadaniem jest prowadzenie rachunku, wykonywanie operacji bankowych czynnych i biernych oraz udzielanie kredytów. Organem Narodowego Banku Polskiego jest Rada Polityki Pieniężnej. Jej funkcje to na przykład ustalanie stóp procentowych, ustalanie zasad operacji otwartego rynku, wysokości rezerw pieniężnych państwa czy coroczne ustalanie założeń polityki pieniężnej. To dzięki tym instytucjom polska gospodarka może funkcjonować w prawidłowy sposób. Sprawują one pieczę również nad bankami komercyjnymi, wśród których możemy wyróżnić banki: uniwersalne, detaliczne, inwestycyjne oraz wyspecjalizowane (hipoteczne, depozytowe, samochodowe). To właściwie dzięki NBP mamy tak zwany bankowy fundusz gwarancyjny, czyli fundusz, który w razie upadku banku, określa kwotę odszkodowania. Może ona maksymalnie wynosić pięćdziesiąt tysięcy euro. Dlatego też warto jest, jeżeli nie prowadzimy dużej firmy, posiadać kilka takich rachunków w różnych bankach. Rachunek, bowiem jest to takie miejsce, które służy do przechowywania i gromadzenia środków pieniężnych. Służy także do bezgotówkowych rozliczeń finansowych takich jak na przykład polecenie przelewu, przekaz pocztowy, czek rozrachunkowy czy karta płatnicza. Wraz z zapotrzebowanie na różne rodzaje rachunków wyróżniamy rachunek bieżący (służy do rozliczeń finansowych, jest niskooprocentowany), oszczędnościowy (jest wyżej oprocentowany), oszczędnościowo – rozliczeniowy, walutowy, pomocniczy (otwierany w innym banku), młodzieżowy oraz gospodarczy. Wybór jest duży i na pewno znajdziemy taki rachunek, który najlepiej będzie odpowiadał naszym potrzebom.

Wraz z niezwykle szybkim rozwojem gospodarczym na świecie rozwijała się gospodarka. Ekonomia dopiero tak naprawdę przybrała taką postać jak teraz w dziewiętnastym wieku. Ludzie bardzo szybko chcieli dorobić się ogromnego majątku. W związku z tym udoskonalono zasady działania giełdy papierów wartościowych. Gra na giełdzie stała się łatwa, a prezes danej giełdy nie mógł narzekać na brak zainteresowania. Państwo również chciało zarobić. System finansowy został zreformowany. Tutaj oczywiście główną rolę odgrywają podatki. Warto jednak skupić się na początku na samej frazie podatek. Jest to świadczenie pieniężne dla państwa, które jest przymusowe oraz bezzwrotne. System podatkowy w Polsce jest bardzo rozbudowany. Wyróżniamy podatki bezpośrednie oraz pośrednie. te pierwsze dzielą się na dochodowe (PIT, CIT) oraz majątkowe (podatki: od spadku i darowizn, od czynności cywilno – prawnych, rolny, leśny, od nieruchomości i tym podobne). Podatki pośrednie natomiast to akcyza oraz VAT. Jeżeli chodzi o terminy związane z podatkiem warto przytoczyć jeszcze takie frazy jak podmiot podatku, czyli jednym słowem osoba fizyczna i prawna płacąca podatki; płatnik podatku, czyli osoba prawna lub fizyczna, która nalicza, potrąca oraz odprowadza do budżetu podatek; przedmiot opodatkowania, czyli towary i usługi, od których płaci się podatek; podstawa opodatkowania, czyli wartość, od której nalicza się sumę podatku i ostatni termin – stawka podatku, czyli ustalona wielkość procentowa, według której oblicza się wysokość podatków. Podatki mają różnorakie funkcje. Są to na przykład: funkcja fiskalna (źródło dochodu państwa), funkcja redystrybucyjna (ponowne wprowadzenie pieniędzy na rynek), funkcja stymulacyjna (państwo może ingerować w gospodarkę) oraz funkcja informacyjna (źródło informacji o stanie gospodarki). Wiele osób zadaje sobie pytanie, jaki jest sens płacenia podatków? Sens płacenia świadczeń finansowych istnieje tylko i wyłącznie wtedy, gdy środki pieniężne są wykorzystywane mądrze, zgodnie z danymi potrzebami.