Rzeczywistość spostrzegana przez potencjalnego konsumenta jest niezwykle bogata w swojej różnorodności, wymiarach, kształtach, kolorystyce i cenach. Przygotowując poszczególne reklamy i slogany musimy zwrócić uwagę i przeanalizować tak zwane progi wrażliwości zmysłowej. Próg bodźca odnosi się do zmysłowej wrażliwości i uwydatnia to co ma szansę być dostrzeżone. Bodźce docierające do człowieka są przez niego przetworzone. Jeżeli interesują nas bodźce proste tj.: kolor, kształt, wielkość odbieram je na poziomie zmysłowym. Jeżeli natomiast interesuje nas tworzenie oczekiwań i wykorzystanie doświadczenia w spostrzeganiu przedmiotów wówczas koncentrujemy, się na interpretacji owych bodźców klienta interesują przede wszystkim elementy marketingowe tj.: produkt, cena reklama i miejsce sprzedaży. Ciekawym sposobem tworzenia reklamy jest wykorzystanie praw organizacji percepcyjnej i złudzeń w spostrzeganiu. Prawa te wskazują sposób, w jaki nadawany jest sens i znaczenie spostrzegania reklamy. Zastosowaniu ich zwiększa skuteczność, ponieważ uruchamia naturalne organizmy odbierania bodźców marketingowych. Przyciąga to uwagę konsumenta i wzbudza jego zainteresowanie, a poza tym wpływa na decyzję o zakupie danego produktu. Problematyka motywacji to wyjaśnienie, dlaczego konsumenci postępują w ten, a nie winny sposób. Przez motywację rozumie się proces dążący ku określonym z góry celom. Decyduje o wyborze kierunku, celu i siły działania. Za cele działania uważa się: zaspakajanie głodu, bezpieczeństwo, osiągnięcie czegoś i przynależność. Producenci muszą znać potrzeby swoich klientów by oferowane produkty i usługi dopasować do ich zainteresowań, a tym samym zapewnić sobie popyt na nie. Według teorii Mas potrzeby ułożone są: hierarchicznie, od najbardziej podstawowych do wyższych, które realizują wartości. Konsument podejmując decyzję o zakupie zdaje sobie sprawę z motywacji, która kieruje jego postępowaniem. Jednakże istnieje też nieświadoma motywacja w postępowaniu klienta. Takie motywy nazywamy ukrytymi, konsumenci często nie zdają sobie sprawy. W dużym stopniu to działania marketingowe i reklamowe kierują zachowaniem człowieka i wyzwalają w nim wolę zakupu. Bardzo ważny w tym przedsięwzięciu jest wizerunek firmy, sposób, w jaki przedstawione są towary, odpowiednia zachęta, a w wielu wypadkach również cena towaru.

Kolejnymi korzyściami wynikającymi z wyboru jako formy działalności gospodarczej, spółki komandytowej, to możliwość rozliczenia straty już w danym roku podatkowym. W przypadku innych rodzajów spółek, trzeba z tym poczekać do lat następnych. Niewątpliwą korzyścią, jest również w przypadku prowadzenia spółki komandytowej, jest zmniejszona odpowiedzialność wobec wierzycieli. Tylko komplementariusz odpowiada za długi spółki całym swoim majątkiem, jednak gdy staje się nim ta sama osoba, ale już jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, ryzyko to maleje. Komandytariusze z kolei odpowiadają za zobowiązania, jedynie do wysokości wkładu jaki zadeklarowali przy podpisywaniu umowy spółki. Wkład ten może być symboliczny.Bezpieczeństwo wszystkich wspólników, oraz korzystne opodatkowanie tylko jeden raz stawką 19 procentowego podatku PIT, jest niewątpliwie korzystnym rozwiązaniem. Dlatego z roku na rok przybywa mu zwolenników. W 2006 roku takich spółek było już prawie 1300, podczas gdy pięć lat wcześniej tylko około 130.

Wadą prowadzenia spółki komandytowej, szczególnie w małej skali, jest konieczność rozliczania się z fiskusem na podstawie pełnej księgowości, czyli tzw. ksiąg handlowych. Co za tym idzie, z działalności takiej spółki musi być robiony raport finansowy. Prowadząc pełną księgowość, należy pamiętać o sporządzaniu okresowych remanentów, w których dokładnie liczy się i wycenia aktywa i pasywa firmy. W księgach handlowych muszą znaleźć się wszystkie zdarzenia finansowe firmy, czyli zobowiązania zarówno po stronie spółki, jak i jej wierzycieli. Spis ten tworzony jest chronologicznie.W skład tzw. pełnej księgowości, wchodzą: prowadzenie dziennika, w którym zapisuje się wszystkie transakcje finansowe, konta księgi głównej – wpisuje się tam salda wszystkich aktywów i pasywów, oraz kolejne transakcje, uprzednio zapisane w dzienniku , konta ksiąg pomocniczych, zestawienie obrotów i sald zarówno z księgi głównej, jaki ksiąg pomocniczych, oraz wykaz aktywów i pasywów spółki.

Emocje są świadomie doświadczalnym stanem towarzyszącym naszemu codziennemu życiu. Relacje takie towarzyszą procesom postrzegania otoczenia, ale również wyborom konsumenckim. Emocje odgrywają ważną rolę w procesach decyzyjnych. Przede wszystkim wykorzystuje się je w reklamie. Spostrzeganie i zapamiętywanie sloganów zależy nie tylko od praw psychologicznych, ale również od uczuć, jakie wzbudzają. Uczucia wzbudzone są wówczas, gdy bezpośrednio oglądamy reklamę. Okazuje się, że są to uczucia: gniew, śmiech, pożądanie. Stwierdzono, że odbiorcy dobrze różnicują kierunek emocji, co oznacza, że właściwie reagują na negatywną i pozytywną. Emocja wzbudzona w reklamie powinna mieć słabą intensywność, gdyż duża intensywność np. gniewu mogłaby spowodować stan zniechęcenia odbiorcy. Dobrze opracowana reklama lękowa to taka reklama, która jest w stanie wywołać lekki niepokój, a nieparaliżujący lęk. W postrzeganiu reklamy biorą udział nie tylko, ale także pamięć. Agencje reklamowe prześcigają się w tworzeniu reklam, które potencjalny klient zapamięta i z której skorzysta. Od jakości i powodzenia ich pracy w wielu przypadkach zależy popyt towarów oferowanych na rynku. Większość reklam odwołują się do emocji takich jak: miłość, szczęście, radość są to, więc emocje pozytywne. Ponieważ człowiek woli przeżywać emocje tego typu, to kojarzenie ich z danym produktem może wytwarzać pozytywne nastawienie do tej rzeczy. Często wykorzystywaną emocją jest radość, która kojarzy się z: „przyjemnością”, rozkoszą”, spełnieniem”. Twórcy reklam również sięgają po elementy dziecięcości. Wyzwala to intensywne zachowanie nakierowane na opiekowanie się bezrobotnym, dzieckiem. Wzbudza, więc litość, troskliwość i czułość. Ma zastosowanie w artykułach dziecięcych czy akcjach charytatywnych. Częstym elementem reklam są też małe zwierzęta np. bezrobotne kotki czy pieski. Powszechny jest także humor, który koncentruje uwagę konsumenta na reklamie i sprawia, że jest łatwiej i skuteczniej zapamiętywana. Niestety należy również podkreślić, że w niektórych przypadkach może obniżyć wartość marki i towaru, dlatego należy liczyć się z tym, że nie wszyscy reagują na humor tak samo. Nie wszystkie emocje można wzbudzić w reklamie to jednak konsumenci potrafią odróżnić dobrze zredagowaną reklamę. Projektanci reklam przejawiają duże zainteresowanie emocjami negatywnymi. Badania marketingowe potwierdzają również ich skuteczność. Umiejętnie manipulowanie takimi uczuciami przynosi zamierzone efekty. Najczęściej stosowane jest doświadczenie lęku. Reklamy lękowe przekazują wiadomości, że jeżeli klient nie będzie stosował danego produktu, może mu się wówczas przydarzyć coś złego. Badania wykazały, że największą efektywność mają reklamy tego typu, gdy poziom lęku jest umiarkowany. Lęki stosowane są często przez agencje ubezpieczeniowe i firmy samochodowe. Kłopotliwe emocje natomiast często nazwane są: niegodziwymi, niechcianymi i zakazanymi. Należą do nich: zawiść, złośliwa radość, zazdrość czy zemsta. Zagrażającą emocją jest wstręt czyli emocja, której należy unikać, a reklamowy produkt przedstawiony jest jako sposób uniknięcia tego zagrożenia. Wiedza na temat motywacji i emocji pozwala zaprojektować strategię marketingową w taki sposób by zachęcić konsumenta do kupna produktu.

W spółce komandytowej to komplementariusze mają większe prawa i obowiązki. Są one regulowane ustawą o spółce komandytowej jednak mogą być modyfikowane odpowiednimi zapisami w umowie spółki. Podobnie jest w zakresie udziału w zyskach i stratach uczestników spółki. Jeśli umowa nie stanowi inaczej, każdy ze wspólników ma prawo do udziału zarówno w zyskach, jak i w stratach w równym stopniu. Nie ma tu znaczenia wysokość wkładu wniesionego przy zakładaniu spółki. Umowa spółki może określać jedynie stopień w jakim wspólnicy uczestniczą w zyskach, wówczas przyjmuje się, że w identycznym stopniu ponoszą oni straty spółki. W umowie może być również zapisany zarówno udział w zyskach i oddzielnie udział w stratach, wówczas to ten podział obowiązuje, przy rzeczywistym dzieleniu zobowiązań i dywidendy. Istnieje również możliwość, aby jeden lub kilku wspólników było zwolnionych z ponoszenia strat przedsiębiorstwa. Zabroniony jest z kolei zapis zwalniający wspólników z udziału w zyskach. W przepisach o spółce komandytowej rozdzielona została rola komandytariuszy oraz komplementariuszy. Komandytariusz ponosi mniejsze ryzyko związane z założeniem takiej spółki, ma on również mniejsze prawa oraz mniejsze obowiązki. Wszystkie te kwestie rozstrzyga Kodeks Spółek Handlowych oraz ewentualna umowa pomiędzy uczestnikami spółki.Podobnie jest z udziałem w zyskach i stratach przedsiębiorstwa. Komandytariusz uczestniczy w stratach spółki do wysokości wkładu, jaki zadeklarował podczas podpisywania umowy. Jeśli chodzi o zyski, to odbiera je na podstawie rzeczywistego wkładu, jaki wniósł do spółki, proporcjonalnie do tego wkładu – o ile nie zostało to zapisane inaczej w umowie pomiędzy wspólnikami. Kodeks Spółek Handlowych rozwiązuje sporne kwestie co do podziału zysków, jeśli są nieścisłości lub trudności w oszacowaniu wkładu poniesionego przez komandytariusza, wówczas należy mu się proporcjonalny udział w zyskach. Podobnie jak w przypadku komplementariuszy, komandytariusza nie wolno pozbawić udziału w zyskach umową. Podobnie jak inne rodzaje spółek, tak spółkę komandytową można rozwiązać. Ponieważ w Kodeksie Spółek Handlowych nie ma specjalnych przepisów na temat tego, jak powinno odbywać się to w tego rodzaju spółce, należy stosować przepisy dla spółek jawnych. Jest to artykuł 103 KSH. W przypadku śmierci komandytariusza, nie dochodzi do automatycznego rozwiązania spółki. W takim przypadku, jego spadkobiercy muszą wyznaczyć jedną osobę do prowadzenia spraw i reprezentowania ich zamiast komandytariusza. Może nim zostać również jeden ze spadkobierców, o ile pozostali wspólnicy wyrażą na to zgodę. Może również zaistnieć sytuacja potrzeby podziału udziałów w spółce pomiędzy spadkobierców, wówczas akt taki powinien być sporządzony w obecności notariusza. Musi on zostać zarejestrowany w Krajowym Rejestrze Sądowym. Dodatkowo musi zostać zawarta umowa pomiędzy spadkobiercami komandytariusza i wspólnikami, o sposobie podziału praw do spadku (musi zostać zawarta za zgodą wszystkich uczestników spółki komandytowej).

Spadkobiercy zmarłego komandytariusza mogą wyznaczyć, za zgodą innych uczestników spółki, jego następcę lub następców. Wówczas musi zostać wpłacona suma komandytowa, oddzielnie dla każdego nowego komandytariusza. Fakt ten musi zostać zgłoszony do Krajowego Rejestru Sądowego.W przypadku, gdy umrze lub ze spółki wystąpi komplementariusz, spółka nie może istnieć nadal. Jej trwanie w takich przypadkach zapewnia odpowiedni zapis w umowie spółki. Wówczas uchwałą pozostałych członków spółki, jej trwanie zostaje przedłużone. Procedura ta musi zostać podjęta niezwłocznie po zaistnieniu faktu śmierci lub wystąpienia komplementariusza. Jeśli tak się nie stanie, jego spadkobiercy, wierzyciele etc., mają prawo zażądać od pozostałych uczestników, przeprowadzenia likwidacji spółki komandytowej. Uchwała o dalszym trwaniu spółki będzie bezzasadna, gdy umowa spółki nie przewiduje dalszego jej trwania w takich przypadkach.Zawsze, bez względu na zapisy umowy, w spółce komandytowej musi zostać przynajmniej jeden komandytariusz i jeden komplementariusz. Spółka komandytowa z roku na rok, staje się coraz popularniejszą formą prowadzenia działalności gospodarczej. Dzieje się tak szczególnie ze względu na preferencyjną możliwość wybrania liniowego 19-procentowego podatku.Najkorzystniejszą formą prowadzenia takiej działalności jest na przykład, gdy komandytariuszem będzie osoba fizyczna a komplementariuszem, założona przez tą samą osobę fizyczną, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Wówczas jako komandytariusz, osoba ta wnosi do spółki niską sumę komandytową, odpowiadać będzie majątkiem spółki z o.o. oraz niewielką sumą komandytową. Oczywiście majątek spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, również może być niski. Jednocześnie taka osoba płaci jedynie 19 procentowy podatek dochodowy, a nie tak jak uczestnicy innych rodzajów spółek – 19 procentowy podatek CIT, oraz 19 procentowy podatek od dywidendy, czyli zysków spółki. Dla kogo taka forma spółki będzie najkorzystniejsza? Przede wszystkim, dla osób wykonujących wolne zawody: lekarzy, architektów, weterynarzy, dziennikarzy.